Tuber excavatum group

Πληροφορίες

  • Κατάσταση: Επιβεβαιωμένο
  • Ενδιαίτημα:

    Υπόγειο, εκτομυκορριζικό είδος που αναπτύσσεται σε συμβίωση με τις ρίζες διαφόρων πλατύφυλλων και κωνοφόρων δέντρων. Συνδέεται κυρίως με είδη των γενών Quercus, Fagus, Corylus, Carpinus, Pinus και άλλων δασικών δέντρων. Απαντά σε φυλλοβόλα, κωνοφόρα και μικτά δάση, συνήθως σε ασβεστούχα έως ουδέτερα εδάφη. Τα ασκώματα αναπτύσσονται υπόγεια, από λίγα εκατοστά έως μεγαλύτερο
    βάθος, και μπορούν να βρεθούν κατά μεγάλο μέρος του έτους, με συχνότερη ωρίμανση από το καλοκαίρι έως το φθινόπωρο.

  • Εδωδιμότητα:

    Βρώσιμο, αλλά μικρής γαστρονομικής αξίας. Έχει σχετικά ασθενές ή όχι ιδιαίτερα ευχάριστο άρωμα σε σύγκριση με τα περισσότερο εμπορικά είδη του γένους Tuber και δεν θεωρείται εμπορικά αξιόλογη τρούφα.

  • Καθεστώς προστασίας:

    Δεν εντοπίζεται παγκόσμια αξιολόγηση του είδους στην IUCN Red List και δεν προκύπτει ειδικό καθεστώς προστασίας του στην Ελλάδα.

  • Μπορεί να συγχέεται με:

    • Tuber fulgens (βρώσιμο, μικρής γαστρονομικής αξίας)
    • Tuber rufum (βρώσιμο, μικρής γαστρονομικής αξίας)
    • Tuber ferrugineum (βρώσιμο, μικρής γαστρονομικής αξίας)
    • Tuber nitidum (βρώσιμο, μικρής γαστρονομικής αξίας)
    Τα παραπάνω είδη σχηματίζουν επίσης μικρά υπόγεια ασκώματα με κιτρινωπές, καστανές έως ερυθροκαστανές αποχρώσεις. Το Tuber excavatum διακρίνεται κυρίως από τη χαρακτηριστική βαθιά βασική κοιλότητα, από την οποία προέρχεται και η ονομασία του είδους, σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικά του περιδίου, της gleba και των σπορίων.

  • Χαρακτηριστικά διάκρισης:

    • Ασκώματα συνήθως μικρά έως μεσαίου μεγέθους, περίπου 1–4 cm σε διάμετρο, υποσφαιρικά έως ακανόνιστα και αρκετά σκληρά.
    • Περιδίο σχετικά λείο έως λεπτά κοκκώδες, αρχικά κιτρινωπό ή ωχροκαστανό και αργότερα κιτρινοκαστανό, καστανό έως ερυθροκαστανό.
    • Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η παρουσία έντονης βασικής κοιλότητας, η οποία μπορεί να εισχωρεί βαθιά στο εσωτερικό του ασκώματος και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μακροσκοπικά γνωρίσματα του είδους.
    • Η gleba είναι συμπαγής και σκληρή, αρχικά υπόλευκη έως κιτρινωπή και κατά την ωρίμανση γίνεται κιτρινοκαστανή έως καστανή, διασχιζόμενη από πολυάριθμες λεπτές, ανοιχτόχρωμες φλέβες.
    • Η οσμή είναι συνήθως σχετικά ασθενής στα νεαρά ασκώματα και γίνεται εντονότερη κατά την ωρίμανση, χωρίς όμως το χαρακτηριστικό ευχάριστο άρωμα των εμπορικά σημαντικών τρουφών.
    • Οι ασκοί περιέχουν συνήθως 1–4(–5) σπόρια, με το μέγεθος των σπορίων να μεταβάλλεται ανάλογα με τον αριθμό τους μέσα στον ασκό.
    • Ασκοσπόρια κιτρινοκαστανά έως καστανά κατά την ωρίμανση, ελλειψοειδή έως ευρέως ελλειψοειδή, με χαρακτηριστική δικτυωτή (reticulate) διακόσμηση και σχετικά υψηλές κυψελίδες.
    • Ο συνδυασμός της βαθιάς κοιλότητας του ασκώματος και της δικτυωτής διακόσμησης των ώριμων σπορίων είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την επιβεβαίωση του είδους.