Hypholoma fasciculare

Πληροφορίες

  • Κατάσταση: Επιβεβαιωμένο
  • Ενδιαίτημα:

    Σαπροτροφικό είδος που αναπτύσσεται πάνω σε νεκρό και αποσυντιθέμενο ξύλο, κυρίως σε πρέμνα, πεσμένους κορμούς, θαμμένες ρίζες και άλλα ξυλώδη υπολείμματα. Απαντά τόσο σε φυλλοβόλα όσο και σε κωνοφόρα δάση, αλλά και σε πάρκα και άλλες δασωμένες περιοχές. Χαρακτηριστικά σχηματίζει πυκνές δεσμίδες με πολλά καρποσώματα που εκφύονται από κοινή βάση. Καρποφορεί κυρίως από την άνοιξη έως αργά το φθινόπωρο και, σε ήπιες συνθήκες, μπορεί να εμφανιστεί και τον χειμώνα.

  • Εδωδιμότητα:

    Τοξικό. Η κατανάλωσή του μπορεί να προκαλέσει έντονες γαστρεντερικές διαταραχές, όπως ναυτία, εμετούς, κοιλιακό άλγος και διάρροια. Δεν πρέπει να καταναλώνεται.

  • Καθεστώς προστασίας:

    Δεν εντοπίζεται παγκόσμια αξιολόγηση του είδους στην IUCN Red List και δεν προκύπτει ειδικό καθεστώς προστασίας του στην Ελλάδα.

  • Μπορεί να συγχέεται με:

    • Hypholoma capnoides (βρώσιμο μετά από μαγείρεμα)
    • Hypholoma lateritium (αμφιλεγόμενης εδωδιμότητας)
    • Kuehneromyces mutabilis (βρώσιμο)
    • Galerina marginata (θανατηφόρo)
    • Armillaria spp. (ορισμένα είδη βρώσιμα μετά από καλό μαγείρεμα)

    Τα παραπάνω είδη μπορούν επίσης να σχηματίζουν πυκνές ομάδες πάνω σε νεκρό ξύλο. Το H. fasciculare διακρίνεται κυρίως από τον θειαφοκίτρινο χρωματισμό του, τα κιτρινοπράσινα έως λαδοπράσινα ελάσματα και την έντονα πικρή γεύση. Η σύγχυση με ξυλοσηπτικά είδη απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, καθώς στην ίδια κατηγορία ενδιαιτήματος περιλαμβάνεται και το θανατηφόρο Galerina marginata.

  • Χαρακτηριστικά διάκρισης:

    • Πίλος συνήθως περίπου 2–7 cm σε διάμετρο, αρχικά ημισφαιρικός έως κυρτός και αργότερα σχεδόν επίπεδος.
    • Η επιφάνεια του πίλου είναι λεία, χαρακτηριστικά θειαφοκίτρινη έως κιτρινοπράσινη, συνήθως με πιο σκούρο πορτοκαλοκαστανό κέντρο.
    • Τα ελάσματα είναι πυκνά, αρχικά κιτρινωπά έως χαρακτηριστικά κιτρινοπράσινα, αργότερα γίνονται λαδοπράσινα, γκριζοπράσινα και τελικά πιο σκούρα λόγω της ωρίμανσης των σπορίων.
    • Το πόδι είναι λεπτό, συνήθως 4–10 cm, κιτρινωπό στο ανώτερο τμήμα και συχνά πιο σκούρο προς τη βάση, χωρίς πραγματικό δακτύλιο.
    • Η σάρκα είναι λεπτή, κιτρινωπή και χαρακτηρίζεται από έντονα πικρή γεύση, σημαντικό γνώρισμα του είδους.
    • Αναπτύσσεται χαρακτηριστικά σε πολυάριθμες, πολύ πυκνές δεσμίδες πάνω σε νεκρό ξύλο ή θαμμένες ρίζες.
    • Αποτύπωμα σπορίων πορφυροκαστανό έως σκούρο ιώδες-καστανό. Τα βασιδιοσπόρια είναι λεία, ελλειψοειδή, καστανά και διαθέτουν εμφανή βλαστικό πόρο.